Van “ik ga echt niet wandelen” naar het lopen van de Camino en wandeltrainer
Ik wandelen? Echt niet!
Als je mij een paar jaar geleden had gevraagd of ik voor mijn plezier mee ging wandelen, had ik je waarschijnlijk een beetje vreemd aangekeken. Ga jij maar lekker in je uppie wandelen, had ik gedacht. Niks voor mij.
Natuurlijk wandelde ik weleens met mijn gezin, maar ik zag mezelf absoluut niet als wandelaar. En lange afstanden lopen? Al helemaal niet.
Dat veranderde in 2024.
Ik ging met een groep de Mont Ventoux oplopen. Omdat ik nauwelijks wandelervaring had, wist ik één ding zeker: hier moest ik voor trainen. Vanuit mijn achtergrond als fysiotherapeut wist ik heel goed dat je belasting niet zomaar kunt opvoeren zonder rekening te houden met wat je lichaam aankan. Als ik die berg op wilde, moest ik mijn belastbaarheid dus stap voor stap opbouwen.
Wandeltrainingen
Tijdens die wandeltrainingen kwam ik regelmatig de bekende Camino schelp tegen. Ik had wel over de Camino gehoord en dit intrigeerde me wel. Ik maakte er foto’s van en ergens bleef het idee van ooit een Camino lopen hangen.
En toen kwam de Mont Ventoux. De laatste kilometers naar boven vond ik ontzettend zwaar. Ik keek vooral naar de grond en zag daar steeds groene stippen op het asfalt.
“Groene stippen? Ik heb helemaal geen groene stippen gezien.”
Toen ik eindelijk boven was, stond daar een vriendin op me te wachten. Ik vertelde haar hoe zwaar ik het had gehad en dat ik mezelf die laatste kilometers letterlijk van stip naar stip naar boven had gekregen.
Haar reactie?
“Groene stippen? Ik heb helemaal geen groene stippen gezien.”
Hoe kon zij daar omhoog lopen zonder überhaupt te zien wat er op de weg stond? Wat deed zij anders dan ik?
Ik ontdekte dat haar manier van wandelen veel overeenkomsten had met ChiWalking. Ik sloot me aan bij een wandelgroep waarin met die techniek werd gewerkt en begon steeds meer te merken hoeveel verschil wandeltechniek kan maken.
En toen besloot ik de Camino te lopen
Met kerst 2024 nam ik het besluit dat een paar jaar daarvoor totaal niet bij me had gepast:
Ik ga de Camino lopen.
Op 22 april 2025 zou mijn trein vertrekken naar het startpunt in Frankrijk. Dat betekende dat ik maar een paar maanden had om me voor te bereiden.
Ik bleef trainen en bleef werken met de principes van ChiWalking. Onderweg op de Camino merkte ik pas echt hoeveel ik daaraan had.
Juist wanneer het zwaar werd, kon ik mezelf terugbrengen naar mijn techniek. Hoe sta ik? Hoe loop ik? Waar zit onnodige spanning? Kan ik mijn pas aanpassen?
Na de Camino was er eigenlijk geen weg meer terug. Ik was om.
Ik vond wandelen fantastisch en zou het liefste direct weer een camino of andere LAW lopen.
Van wandelaar naar wandeltrainer
Na mijn Camino ben ik mijn opleiding tot ChiWalking instructeur gaan doen. Ik ging wandeltrainingen en workshops geven en merkte hoe alles bij elkaar kwam.
Ik begon mijn werkzame leven als fysiotherapeut, onder andere binnen sportrevalidatie, hartrevalidatie en longrevalidatie. Ik heb van 2002 tot 2018 als fysio gewerkt, maar werk inmiddels in een ander werkveld en ben niet meer BIG geregistreerd.
Maar die jarenlange kennis over bewegen, belasting, trainingsopbouw en herstel neem ik natuurlijk nog steeds mee.
Maar ik kijk niet alleen naar een wandeltechniek en zeg ik: zo hoort het. Ik kijk liever naar de persoon die voor me staat. Wat gebeurt er in jouw lichaam? Wat werkt voor jou? Wat kun je aanpassen? En hoe kun je een techniek gebruiken zonder dat je jezelf in een standaardplaatje probeert te persen?
Diezelfde manier van kijken gebruik ik bij mijn trainingen en trainingsprogramma’s.
Zo veranderde ook Sigrid Wandelt
Sigrid Wandelt begon vooral als een plek waar ik mijn wandelingen deelde. En dat doe ik nog steeds graag. Ik deel deze vooral op mijn instagram pagina: Sigrid Wandelt
Ik vind het heerlijk om onderweg foto’s te maken, een route te beschrijven en te vertellen wat ik tegenkom. Maar langzaam werd Sigrid Wandelt meer.
Ik wilde niet alleen laten zien waar ik wandelde.
Ik wilde ook delen wat ik inmiddels had geleerd over wandelen, trainen, herstel, materiaal en techniek. En vooral mensen helpen die misschien hetzelfde denken als ik een paar jaar geleden: “Lange afstanden wandelen? Dat is niets voor mij.” Of: “Dat zou ik nooit kunnen.”
Juist voor die mensen is Sigrid Wandelt er. Want ik weet inmiddels uit eigen ervaring dat je geen geboren wandelaar hoeft te zijn om uiteindelijk een lange tocht te kunnen maken.
Langeafstandswandelingen zijn niet alleen heerlijk om te doen; je komt ook op fantastische plekken en ziet omgevingen waar je anders misschien nooit zou komen.
Maar wandelen brengt je ook letterlijk en figuurlijk in beweging. Onderweg kan ruimte ontstaan om inspiratie op te doen, keuzes te maken en dingen te verwerken. Een goede voorbereiding kan daarbij een wereld van verschil maken.
En misschien is dat uiteindelijk wel de belangrijkste reden waarom ik doe wat ik nu doe.
