Dag 22 | León – Villar de Mazarife | 14 mei 2025

14 mei – Leon – Villar de Mazerife

23km (maar 5 km verder dan we dachten😳)

Zeer been: 1

Blaren: geen last van, zitten onder de compeed.

Liggend in bed, luisterend naar het onweer schrijf ik het dagverslag.

Vandaag was weer mijn eerste wandeldag na mijn 2 rustdagen. We dachten dat het 18km zou zijn, maar dat klopte niet helemaal….. we kwamen op 23km uit, foutje in de berekening.

Ik vond het best spannend, want hoever zou ik kunnen komen zonder veel klachten. Het ging best goed, ik heb deze camino nog nooit zo traag gelopen en zoveel rustpauzes gepakt als vandaag. Of nou ja, misschien de eerste dagen in de Pyreneeën tijdens het bergop lopen, heb ik vaker pauze gehouden. Maar dat telt even niet mee….

Ik loop vandaag weer met Sally, zij wil ook rustig aan doen, dus dat komt goed uit.

Het eerste stuk was nog door een mooi stuk van Leon met beelden, parken en fantastische gebouwen. Daarna kwamen we in de buitenwijken en de industrie, wat niet zoveel aan was. Wat daar wel perfect was: de tortilla en de prijs daarvan. €1,50 voor een tortilla en een flesje water van 0,5 liter. Geen geld.

Er zitten wat pittige hellingen in de klim uit Leon. In deze heuvels zitten kleine hobbitachtige huisjes. Het blijkt dat deze gebruikt werden als opslag voor groenten en fruit om het koel te houden.

Na alle voorsteden van Leon splitst de Camino zich. Wij gaan voor de alternatieve scenic route. De andere gast namelijk langs de snelweg.

Het is een hele mooie route, tussen de velden vol met bloemen en struiken die in bloei staan. We nemen even pauze in een klein dorpje onder de bomen bij een picknicktafel. We willen 2km verderop graag lunchen, ipv hier. Daar schijnt een goede tent te zitten. Helaas blijkt die gesloten en moeten we verder. Uiteindelijk hebben we na 18 km lopen pas een fatsoenlijke lunch. En omdat we zo langzaam gaan is het dan al half 2.

Het laatste stuk naar de herberg is pittig, maar met een extra pauze en rustig aan doen gaat het zonder al te veel pijn. Bij de herberg kunnen ze onze reservering eerst niet vinden, maar uiteindelijk hebben we een perfecte kamer met alleen maar 1 stapelbed. Een privekamer voor 2 dus.

Op de binnenplaats heerlijk van de zon genieten met een drankje en een chipje. Voet op een stoel, en ik lijk snel te herstellen.

Als avondeten heerlijke paella. Op tijd naar bed, dit verslag schrijven en straks nog even in mijn journal verder