Dag 24 | Hospital de Órbigo – Murias de Rechivaldo | 16 mei 2025

Dag 24 | Hospital de Órbigo – Murias de Rechivaldo | 16 mei 2025

 
 
16 mei- Hospital de Orbigo – Astorga / Murias de Rechivaldo 20 km
 
Opgeven of niet….
 
Vannacht goed geslapen, om 6 uur wakker geworden doordat anderen opstonden. Toen er ook maar uitgegaan en daarna mijn voeten verzorgd en mijn been getaped voor vandaag.
 
Ik ben samen met Sally van start gegaan. Na 2,5 km bij het eerste dorpje hebben we ontbeten met een tortilla en een kopje thee.
 
Het was een fantastische dag wat weer en de omgeving betreft. Echt op en top genieten. Helaas kreeg ik na een km of 7 toch weer pijn. Ik ben langzamer gaan lopen, maar dat deed niet heel veel.
 
Gelukkig was er na 10 km een fantastische donativo! Echt geweldig wat ze daar hebben neergezet. Een donativo houdt in dat je zelf bepaalt wat je betaalt. Je betaalt naar wat je financieel kunt “dragen”. Ik heb een heerlijk gekookt ei, een stuk watemeloen en een glas drinken gehaald. Er liepen kittens rond en een hond die heel veel aandacht wilde en graag met iedereen wilde spelen.
 
Na de donativo weer verder gelopen. Maar dit was heel zwaar. Uiteindelijk Peter gebeld en aangegeven dat ik erover denk om te stoppen. Ik wil niet opgeven, maar ik wil mijn lichaam ook niet kapot maken. Overlegd dat ik vanmiddag een plan ga maken over hoe nu verder.
 
Daarna verder gelopen naar een voorstad van Astorga. Nog even met Femke gebeld om even mijn ei kwijt te kunnen. Altijd fijn.
 
Sally zat intussen te wachten op mij. We zijn een barretje ingedoken, waar ik neergeploft ben. Daar hebben we een poos gezeten. Toen ik weg wilde gaan voor het laatste stukje naar Astorga, was er net een man binnengekomen met een Digeridoo. We raakten aan de praat en hij doet soundhealings met de digeridoo. Hij stelde voor dit bij mij te doen. Op dat punt was ik zover dat iedereen mij mag helpen, als het maar helpt. Het was een hele bijzondere ervaring. Ergens maakte de trillingen heel veel los in me. Maar mijn been is natuurlijk niet ineens geheeld.
 
In Astorga aangekomen had ik contact met Aafke, waarvan ik wist dat die naar hetzelfde hostel zou gaan met de taxi. Ik heb nog een klein rugzakje gekocht, zodat ik mijn bagage kan laten vervoeren morgen en ik zelf alleen het hoognodige op mijn rug heb.
 
Vanmiddag in de zon gezeten bij de herberg en besloten dat ik nu op heel laag tempo toch verder wil. 10km per dag. Dan kijken of dat gaat werken. Met 10km per dag kom ik natuurlijk nooit in Santiago voordat ik weer aan het werk moet, maar dat zien we dan wel weer.
 
Ik ben er nog niet klaar voor om te stoppen….